6 Haziran 2010 Pazar

ormantik

az önce (takriben 5:03 gibi) göztepe parkının yanından yukarı evime doğru yürürken çocuk parkında bank'ta oturan romantik ve genç bir çift gördüm. gerçekten. gülsem mi ağlasam mı bilemedim. ama her türlü takdir ettim. bravo. kız uyuyodu galiba bi de.

4 Haziran 2010 Cuma

facebook status'ümden copy paste

DİKKAT %100 GERÇEK az önce (en fazla 10 dk) çiftehavuzlar ışıklarda taksiyle durduk, yanımızdaki spor arabanın içinde yavşak yavşak sırıtarak telefonla konuşurken bana bakan birini gördüm, o serdar ortaç'tı, bakınca gayri ihtiyari olarak kafayla ufak bir selam verdim, direksiyonda olan sol elini göğsüne vurup "eyvallah hareketi" yaptı.

ben içimden "hasssssssiktir naptım lan ben" derken yeşil yandı, telefonun diğer ucundaki muhtemelen bayan olan arkadaşa gevrek bir "hahayt" diyerek gaza bastı. patinajla falan değil, sakin sakin gitti. ben heyecanla eve gelip bunu anneme anlattım, nedense "minibüs mü vardı?" dedi, "yok" dedim "spor araba vardı", "kızlar var mıydı bari?" dedi, "yok" dedim "tekti valla", annem de afacanca "hııııı" dedi ve gitti. neden bu kadar heyecanlıyım ve pijamamı giyip bir hışımla bunları facebook'a yazıyorum, bu ise ayrı bir gizem, bambaşka bir muamma.
saygılar,
genç irisi burç.