bi konsermi festival mi ne içinse izmir'e gitmişim ben, orchestra volatile konseri olabilir. fakat ben izmir'e tek gitmişim, korgün niyeyse bi gün sonra gleicekmiş, bi de niyeyse uğur sanki izmirliymiş gibi sürekli uğur'u arayıp adres tarif ettiriyorum bilmemne. (nereyi ne için tarih ettiriyorum bilmiyorum da) neyse geziyorum "so called" izmir'de, benzemiyo çok ama hoştu yine. (otobüsten inince kendimi eskişehir'de sanıp 5 dk yürüdükten sonra niyeyse daha çok ada havası aldım)
bi çok detay var, döner yemem, dönerciyle muhabbetlerim vs, en sonunda nasıl oluyo bilmiyorum ama korgün'lerin evine geliyorum. sonra eşofmanımı falan giyiyorum salona geçip babası ve tanımadığım 2 yaşlı adamla tanışıyorum. sonra bakıyorum işte ışık ordaymış meğersem. ışık da korgün'lerde kalıyomuş, çünkü izmir'de bilmemne grafik falan filan etkinlik varmış 1 hafta süren. bi de simsiyah saçlıydı ışık. sonra oturuyoruz işte bi sehpa var onun yanında yere oturuyorum ben bağdaş kurup, ışık da öyle yapıyo, bi çay falan koyuyo korgün'ün annesi bana, o çayı içerken sehpa'nın tam karşısındaki kapıdan tuğçe işçi çıkıyo, ama saçları oksijen'le açmış, platin olmak üzere, beni görünüyo aaa falan diye şaşırıyo geliyo o da oturuyo. sonra biri daha çıkıyodu da onu tam hatırlamıyorum, ya hatice ya başka biri.
finalde yine aynı kapıdan talat çıkıyo, (bu arada herkes orda kalıyomuş ve herkes eşofman sound'larında) o da işte bizim sahne alıcaamız festival'in bişeylerinden bahsediyo. "kopyası çıkarılcak gitarlara saninkini de yaziim mi?" gibi bişey diyo, "o ne ya?" diyorum. "sahne alan insanların enstrumanlarının birebir kopyasını yaptırıp ilerde bi müzede sergilicez" diyo, "e iyi yapsınlar bari" diyorum.
sonra bi ara dışarı çıkıyoruz hep beraber ama gecenin körü ve çok sıcak. hafif yeşillik bi yere gidiyoruz, o sırada elimde gameboy var ve gameboy'dan muhtemelen benim yaptığım bi şarkı çalıyo. ve sonra çoğu rüyamın saçma ve klasik sonu geliyor. yürürken ayaam takılıyo ve küt diye düşünce uyanıyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder